Opnieuw een ree in nood… deze keer diep in het bos

De laatste tijd krijgen we opvallend veel oproepen voor reeën. Het gaat daarbij voornamelijk om dieren die aangereden werden. Een belangrijke oorzaak is wellicht de overgang van zomer- naar wintertijd. Doordat het vroeger donker wordt, valt de avondspits nu vaker samen met de actieve momenten van reeën. En dat zorgt helaas voor extra risico's op onze wegen.

Ook deze avond kwam er opnieuw een oproep binnen voor een ree. Maar deze keer lag het dier niet langs een weg of in een tuin, maar diep verscholen in een privébos in Westerlo.

Omdat de oproep net buiten onze openingsuren binnenkwam, was het niet evident om nog een chauffeur in de buurt te vinden. Gelukkig was Jeroen, één van onze vaste ree-vrijwilligers uit Heist-op-den-Berg, meteen bereid om ter plaatse te gaan kijken.

Eenmaal aangekomen bleek de locatie niet bereikbaar met de wagen. Bovendien was het ondertussen pikkedonker. Gewapend met vangnetten, een speciale reebak, zaklampen en het nodige materiaal trokken ze het bos in op zoek naar het dier.

Daar troffen ze een zwakke ree aan. Bij het eerste onderzoek leek er nochtans niets duidelijk mis te zijn. Geen diarree, niet vermagerd, geen problemen aan de poten, rug of heupen… Toch was er iets opvallends: de ree liet zich zonder veel verzet onderzoeken.

Dat klinkt misschien positief, maar bij een wild dier is dat vaak net een alarmsignaal. Een gezonde ree zal normaal gezien snel proberen afstand te nemen van mensen. Dat deze ree zo rustig bleef, wees erop dat er mogelijk meer aan de hand was.

We bevonden ons bovendien niet ver van de E313. Had de ree misschien toch een klap van een wagen gekregen? Was hij ziek? Voorlopig bleef het gissen naar de oorzaak.

Om het dier verder te laten onderzoeken, werd beslist om het mee te nemen naar een opvangcentrum. De ree werd voorzichtig door het donkere bos gedragen tot aan de reebak die bij de wagen stond.

Omdat VOC Neteland ondertussen gesloten was, werd beslist om door te rijden naar VOC Oudsbergen, het Natuurhulpcentrum. Daar kreeg de ree meteen een cortisonespuit als ondersteuning om uit de mogelijke shocktoestand te komen.

Nu kan het dier in alle rust bekomen, waarna de dierenarts het verder grondig kan onderzoeken en hopelijk de oorzaak van de verzwakking kan achterhalen.

Een bijzondere interventie, midden in het donker, maar dankzij de inzet van onze ree-vrijwilliger kreeg deze ree alvast een kans op de juiste hulp. 💚

🦌 Wist je dat?

Een ree dat zich ongewoon gemakkelijk laat benaderen, is niet noodzakelijk tam of rustig. Het kan net een teken zijn van ernstige verzwakking, ziekte, pijn of shock. Wilde dieren verbergen hun kwetsbaarheid instinctief en proberen normaal gezien mensen te ontwijken.

Kom je een ree tegen dat blijft liggen of opvallend weinig reageert? Probeer het niet zelf te benaderen of op te jagen. Houd afstand en contacteer een opvangcentrum. Zo vermijd je extra stress en kan de situatie correct worden ingeschat.

En onze Jeroen? Die weet ondertussen dat een reeëninterventie niet altijd over rozen gaat… soms moet je er eerst een halve boswandeling in het donker voor over hebben!

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.